Altı Şubatın götürdükleri?
Pandemi savaş derken iyi bir yıl dileklerimizin hepsi havada kaldı...
Kahramanmaraş merkezli depremle canlarımızı, hayallerimizi, yarınlarımızı, umutlarımızı bıraktık enkazlarda..
Bugünümüzü aramayalım derken dünümüzü arar olduk moloz yığınlarının ardında..
Çocukların hayalleri kaldı parklarda, sevgililerin hatıraları kaldı sokaklarda..
Halkın sıcak evlerine dönüş telaşı, öğrencileri okul sevinci, kadınların dedikodusu bitti mahallelerde,
Esnafın sabah temizliği, pazarcının kulakları sağır eden bağırmalarını aradık semt pazarlarında,
Ekmek kuyrukları kalmadı fırınlarda, yeni açılan iş yerinin mahşeri kalabalıkları unutuldu.
Hakikatin selaları, kulağa hoş gelen ezanları durdu on ilin üzerinde,
Minibüsçülerin ‘neresi abla’ söylenişleri, emlakçıların ‘kupon arsa’ söylemleri kalmadı muhitlerde,
Rezidans sahibi ile gece kondu maliki saf tuttu.
Binlerce enkazdan sonra sağ kalanlarda mahşeri kalabalıklarla toplandı bir meydanlarda,
Ne telaşe kaldı, ne iaşe,,
Koca koca rezidanslarda kalanlar ile babadan kalma gece kondusunda kalan vatandaş saf tuttu dağıtılan sıcak yemeğin arkasında,
Üç oda bir salona sığmazdık şimdi tek odalı mekanları arar olduk.
Neler götürdü, bizden bu afet, neler,
Unuttuklarımızı hatırlattı bize, zamansız, aniden..
Paylaşmayı, birlikteliği öğretti bize çok ağır bedelle,
Tüm siyasi, etnik, dini kimlikleri bir kenara bırakıp birlik olmayı öğretti.
Para için rant için koşuşturmanın boş olduğunu, önce yaşam, önce yaşama hakkı olduğunu öğretti.
Nice canlar kaldı üzerinde milyonluk hesaplar yapılan beton yığınlarının üzerinde.
Ne kaldı geriye hissemize düşen,
Selam ve dua ile...
…......
Allah devlete millete zeval vermesin. Bu vesile ile depremde hayatını kaybeden vatandaşlarımıza Allah’tan rahmet kalanlarımıza baş sağılığı dilerim.
Milletimizin başı sağ olsun..
