YASTAYIZ

YASTAYIZ

Hakikat nedir?

Gerçeklikle arasında mana farkı var. Hakikat dediğimde, içinde duyguların da olduğu gerçekler oluşuyor.

***

Bir annenin evladını besleyebilmek için harcadığı emektir, hakikat.

Bir babanın evlatlarına bakabilmesi için, harcadığı çabadır, hakikat.

Yirmi iki yaşında bir çocuğun elinde silah ile, kara toprağa düşmesidir, hakikat.

***

On sekiz aydır ne yapıyordunuz? Sorusudur, hakikat.

Beyaz bir kağıda; süslü koltuklarda oturarak dizilmiş sözcüklerin altına hissetmeden, bilmem kaçıncı kez atılan sıradan imzalardır, hakikat. 

***

ŞEHİT OLDU demeye, utanmaktır, hakikat.

Cenazelerin üzerinden provakasyon yapmaktır, hakikat.

***

SİYASİLER, rahat bırakın! Şehit cenazelerine gitmeyin.

Şehitlerimizi yolcu edecek sevenleri var. Sizin orada ne işiniz var? Hiçbiriniz gitmeyin. Oradan devşireceğiniz hiçbir hak yok.

***

Bir evlat yetiştirmek, 22 yıl gözünün içine bakmak … bir anda o nefesi, o sesi, o kokuyu toprağa gömmek! Bakın “gömmek” fiilini bile kullanamayıp onun yerine “vermek” diyoruz. “Toprağa vermek” Vermek deyince daha mı kabul edilebilir oluyor? Olmuyor efendiler, olmuyor hanımlar OLMUYOR!

***

Yastayız, tüm ülke yastayız hiç ayrıştırmaya çalışmayın, hiç itişip kakışmayın.  Yastayız. Bu yas halkın yası, ölenler bizim hepimizin çocukları. Evlerine bakıp hamaset üretmeyin, köylerine bakıp siyaset üretmeyin.

***

Hakikatimiz çok acı. Bu hakikati sosyal medya üzerindeki paylaşımlarla sanala çevirmeyin.

Şehitlik güzellemesini yapmayın. Yok öyle oturduğun yerden şehitlik mertebesine övgü. Şehitlik ölümdür ölüm. 

***

Akıllı telefonlarla cepheye gönderdiğiniz çocuklarımıza teknolojik ve dijital eğitim vermediğiniz, dijital ve teknolojik olarak GÖRÜNMEZLİĞİ öğretmediğiniz için utanın.

***

Çocuklarımızı koruyabilen bir devlet olmayı, hakikat yapamadığımız için utanalım. Hepimizin utancıdır, hepimizin yasıdır. Hepimizin görevi bu kez son olmasını sağlamak olsun...