‘Son denklanşör, son poz’ Bilenoğlu'nun kaleminden. Foto Metin..
Eyüpsultan’ın 60 yıllık tarihine tanıklık etmek ve bu tarihi neredeyse eksiksiz belgelemek.
Foto Metin hikayesi benim için 2014 senesinde siyasetin içine girdikten sonra başladı. Metin abi 2014 senesinde kaymakamlık önüneki 23 Nisan töreninden sonra, hafifçe omuzuma dokundu beyaz bir zarfın içinde bana sahada çekilmiş fotoğraflarımı verdi.
Böylelikle Türkmenoğlu ailesi ve bir semtin sevdası benim de hayatıma yepyeni bir anlam kazandırdı. Bu beyaz zarf ve fotoğraflar değildi asıl mesele, Metin abinin daha sonradan öğrendiğim Eyüpsultanlı olma hikayesiydi.
Metin abinin oğlu Şener Türkmenoğlu ve kıymetli arkadaşım Şener beyin eşi Ebru hanımla da asıl hikayenin başladığı süreç Metin abinin artık mesleğine devam edemeyecek kadar yaş almış olmasıyla alakalıydı. Bir sohbet arasında çok kıymetli Fotoğraf makinesi koleksiyonundan ve fotoğraf arşivinden bahsettik uzun uzun ve uzun uzun hayaller kurduk. İçimizden en çok geçirdiğimiz şey ise Metin abi yaşıyorken yaptığı bu kocaman arşivi yaşadığımız bu kadim ilçede bir müze haline getirmekti, niyet iyi olunca kapanan yollar da bir bir açılıyor. Herkes bir ucundan tuttu Metin abi için yaptığımız bu çalışmanın, sağ olsunlar var olsunlar ama biliyorduk zor olacaktı, işte yine de insan isteyince her türlü zorluğu da bir şekilde aşıyor, biz başladık ve çok çok yakında da müzemiz ilerleyen zamanlarda daha da geliştirilmek üzere açılıyor.
Metin abi demek Eyüpsultanın Futbol tarihi demek, siyaset demek en çok da sanat demek. Kimler gelmiş geçmiş iki yüz den fazla fotoğraf makinesinin deklanşöründen bir bilseniz. Tarihin ve zamanın unutturduğu isimler, evler daha neler neler. Müzeden ve bu sürecin müjdecisi olacak Metin Türkmenoğlu gecesinden önce vazgeçiyordu Türkmenoğlu ailesi, ama dedim ya niyet iyi olunca her şey bir bir yerine geliyor.
Böyle güzel bir projeden vaz geçilir mi hiç, biz de Metin abinin elindeki bu koskoca tarihi, Eyüpsultan’a ve tarihe çok kıymet veren insanlara anlattık. Bu çok kıymetli çalışmaya da yürekten destek veren insanlarla da projeyi bitirdik. Tüm hayatım boyunca asla unutamayacağım ve onur duyacağım bir mesleğe veda gecesi yaptık, iki görüntü kaldı aklımda gecenin sonunda….
Birincisi dostum, kardeşim Şener’in Metin abiyi anlatırken duygulandığı ve her kelimenin arasında yutkunduğu durduğu açılış konuşması ve gecenin sonunda Metin abinin fotoğraf makinesini eline alıp son fotoğraflarını çekerken deklanşörün ardındaki yüz ifadesi…..
Metin abi 60 yıl boyunca eli kolu olan fotoğraf makinesinin deklanşörüne basıyor, bastıkça sahnenin bir sağına bir soluna gidiyordu, gözleri doldu makineyi yüzünden uzaklaştırdı, sahneden inmeden önce “bunca yıldır kahrımı çeken eşime de çok teşekkür ediyorum” dedi ve ardında Eyüpsultan tarihine dair binlerce fotoğraf bırakarak emekli oldu.
Benim içimdeki Eyüpsultan sevdasında da çok büyük etkisi olan Metin abi ve Türkmenoğlu ailesine kendi adıma ve bu kadim ilçede yaşayanlar adına ne kadar teşekkür etsem azdır.
