Eyüp’ü Eyüplüler Yönetir..
İstanbul’un kadim şehri Eyüpsultan farklı bir dokuya sahiptir. Sokaklarında yaşlanır hayatlar. Kedisi köpeği buralıdır. Cami avlusuna inen güvercin buranın dokusudur. Başka cami avlusuna gitmez, gidemez..
Velhasıl bu ilçede yaşayan artık dokusudur, sokakların, parkların, ağaçların, hep birlikte rengidir semtin. Dışardan müdahaleyi kabul etmez bu sokaklar. Spor klüplerinin sporcuları Eyüplüdür. Burası Eyüpsultan Semt-i Mukaddestir. Camilerinde müezzinler, ya Hasan Amcadır, ya Halil abi.
Şimdi bir seçim geliyor. Adaylar poz veriyor sokaklarda. Unutturulmak istense de! Burası Eyüpsultan..
Dışardan gelip üç kare fotoğraf çektirmekle olmaz bu işler. Hastası, cenazesi, düğünü nişanı sokakta öğreneceksin, sana gelip davetiye verirlerse hayıflanacaksın, ‘’aşk olsun biz yabancımıyız’’ diyebileceksin bu semtde.
Eskilerin bir sözü var, ‘’Tarlada izi olmayanın hasatta sözü olmaz’’ işte böyle Eyüpsultan, geçmişin ne ki geleceğin olsun.
Sözüm tepeden inme, atamalara.
Sayfalarca CV’in olabilir senin. Beni düğünümde geçmez o diplomaların, senin protokol dünyan işlemez benim cenazemde. Sözüm sana değil, seni buraya atayanlara. Senin bir suçun yok, suç seni aday diye dayatanlarda. Dışardan olmaz, olamaz. Semti mukaddes bu işlere gelmez. Senin burada oturman yetmez, burda çalışman yetmez, buralı olmak seçenek değil gelenektir.
Son sözüm, Eyüpü, Eyüplüler yönetir.
